Het slapen van het verstand brengt monsters voort.

Michael Gorman is de grote baas van de American Library Association. Een belezen mens met blauw haar.

In
2005 deed Gorman behoorlijk wat blogstof opwaaien met boude uitspraken over bloggers en de blogosphere in een artikel in Library Journal met de titel 'Revenge of the blog People'. Een lange reeks reacties was het gevolg. Er zijn immers genoeg bloggers die redelijk bevlogen zijn.

En nu flikt Gorman het weer. Hij schrijft een artikel (anno 2007 ook wel bekend als blogpost, dat klinkt iets minder pretentieus) op het weblog van Britannica met de titel The Sleep of Reason. Die titel is gebaseerd op een ets van Goya, El Sueño de la Razon Produce Monstruos: het slapen van het verstand brengt monsters voort.

En natuurlijk zijn er weer vele reacties, vooral van Amerikaanse Bibliobloggers: David Lee King, Meredith Farkas, Karen Schneider, en anderen.

Ik heb nog niet de de tijd gehad om alle reacties aandachtig te lezen. Zelfs de post in twee delen van Gorman moet ik nog eens goed herlezen. Maar ik weet wel dat deze meneer heel veel dingen beweert waar ik niet goed van word. Het is iemand van de oude wereld, die spastisch tegen de nieuwe schopt. Althans, zo komt het nu op mij over.

De mooiste reactie die ik tot nu toe las vond ik via Boing Boing, zij verwijzen naar een post van ene Clay Shirky op het blog Many 2 Many.

Die zegt inderdaad rake dingen!

[...]

"These two theories cannot both be true, so it’s odd to find them side by side, but Gorman does not seem to be comfortable with either of them as a general case. This leads to a certain schizophrenic quality to the writing. We’re told that print does not necessarily bestow authenticity and that some digital material does, but we’re also told that he consulted “authoritative printed sources” on Goya. If authenticity is an option for both printed and digital material, why does printedness matter? Would the same words on the screen be less scholarly somehow?"

en

"Britannica will tell you that they don’t want to compete on universality of access or sharability, but this is the lament of the scribe who thinks that writing fast shouldn’t be part of the test. In a world where copies have become cost-free, people who expend their resources to prevent access or sharing are forgoing the principal advantages of the new tools, and this dilemma is common to every institution modeled on the scarcity and fragility of physical copies. Academic libraries, which in earlier days provided a service, have outsourced themselves as bouncers to publishers like Reed-Elsevier; their principal job, in the digital realm, is to prevent interested readers from gaining access to scholarly material."

Om te besluiten:

"Despite the high-minded tone, Gorman’s ultimate sentiment is no different from that of everyone from music executives to newspaper publishers: Old revolutions good, new revolutions bad."

Dit is -pardon my French- een f*cking goede reactie. Ik ga morgen *uhm...straks, zowel de post van Gorman als die van Shirky printen. Daar ga ik nog wat aan hebben.

Vandaag had ik een gezonde en lange discussie met een bevlogen collega. Uiteindelijk denken we vaak hetzelfde maar vanuit vertrekpunten die zo van elkaar verschillen dat we altijd gillend van start gaan. Ergens aan het begin van het gesprek liet hij zich ontvallen dat ik, vooral op dit blog, dingen verkondig waarmee ik mijn eigen graf graaf. Als bibliothecaris. Hij doelde daarmee op mijn aandacht voor vrij beschikbare tools en informatie op het web, als tegenhanger van de 'betrouwbare informatie' van bibliotheken.

Dat was raak. Ik geloof wel in de woorden uit de notitie Mediawijsheid, dat wij, bibliothecarissen, zouden moeten verworden tot betrouwbare hoeders van informatie, in plaats van hoeders van betrouwbare informatie.

Soms schrijf ik inderdaad wat hijgerig over al het fraais dat je m.b.v. het web kunt vinden. Maar ik besteed er zoveel aandacht aan omdat ik me er zorgen over maak. M.i. graaf graaf ik daarmee mijn graf juist niet. Ik zie dat het al gegraven is. En ik wil iedereen ervoor behoeden daarin te vallen. Want we verliezen de strijd op deze manier. We schermen te veel af, we zijn te onzichtbaar en te langzaam. We weigeren te geloven dat er een informatierevolutie aan de gang is.

Of we geloven het wèl. En geloven het daarmee wel....

Daarmee wil ik absoluut geen afbreuk doen aan al het goede werk dat her en der verricht wordt. Dat is goed werk! Daar help ik graag aan mee zelfs. Maar ik vind dat ik wel moet blijven signaleren, overdrijven, benadrukken en attenderen. Daar hebben veel van mijn collega's het namelijk veel te druk voor. Dat is ook goed werk, vind ik.

Want als wij inderdaad verworden tot de poortbewakers van de grote uitgevers, zoals Shirky zegt, winnen we nooit meer de strijd van het grote open Web. Uitgesloten gewoon.
Ik geloof niet in Shirky's bewering dat wij het als onze belangrijkste taak in het digitale rijk zien om geïnteresseerde lezers de toegang tot wetenschappelijke informatie te ontzeggen. Dat is je reinste kolder. We worden daar onder meer toe gedwongen door de macht van uitgevers. En om die afhankelijkheid te doorbreken zouden ook wij het vrije web veel meer moeten omarmen. Maar dat is denk ik ook wat Shirky bedoelt.

Onze gebruikers vergezellen op hun speurtochten op dat vrije web, en waar nodig wijzen op de tekortkomingen ervan. En dan eventueel alternatieven aandragen. Al dan niet in gedrukte vorm.

Dàt zouden we moeten doen. Dat is zoveel beter dan het schoppen tegen verandering waar Gorman zich van bedient...


Ook te lezen op http://zbdigitaal.blogspot.com/

Weergaven: 3

Opmerking

Je moet lid zijn van Platform InformatieProfessionals om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van Platform InformatieProfessionals

Forum en Blogs

Zoeken

Loading

Sponsors:

GO opleidingen

Nedap Librix

© 2014   Gemaakt door Edwin Mijnsbergen.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden