Omdat ik gisteren ontevreden was over een antwoord dat ik een VWO-leerlinge had gegeven ben verder gaan zoeken. Het was op dat moment druk in de uitlening en dan zoek ik achteraf liever verder en neem nog een contact op. Ze vroeg me naar informatie over Quantanamo Bay voor haar profielwerkstuk. De docent eist dan dat de leerling gebruik maakt van allerlei bronnen, ook boeken. Nu verwachtte ik geen boeken in onze bibliotheek maar we beschikken  over de Zoek&Boek-functie en digitale bronnen als hde krantenbank.

Omdat ik in de afgelopen jaren veel over deze gevangenis in de media had gelezen verwachtte ik heel wat in de de krantenbank (helaas zijn Keesinghs Historisch Archief en de opinie-weekbladen niet meer opgenomen in de krantenbank). Dat viel ernstig tegen. Ongeveer 30 artikelen waarvan niet erg veel bruikbaar was voor een groot werkstuk. Verder gekeken in de Picarta: een documentaire en een artikel in een VVD-blad. Dan maar verder in Worldcat: mager resultaat. 

Vandaag maar eens in google books gezocht. En ja hoor: talrijke full text (Engelstalige) boeken en pagina's in boeken waar iets over Quantanamo Bay wordt gemeld.

Is de les uit dit verhaal nu dat Google Books de bibliotheek voorbij streeft?

 

p.s.: ik Had dit stukje willen publiceren in de groep Informatiemedewerkers Brabantse Bibliotheken. Maar die is al tijden niet meer actief. Volgende vraag is: zijn bibliotheekmedewerkers vooral op andere sociale media actief? 

Weergaven: 208

Opmerking

Je moet lid zijn van Platform InformatieProfessionals om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van Platform InformatieProfessionals

Reactie van Wilma Boonstra op 12 September 2011 op 10.50

Dit is een vraag waarin ik als mediathecaris op een middelbare school ook regelmatig mee te maken heb. Laat ik het zo zeggen: de docent vindt dat de leerling niet alleen zijn/haar informatie van internet mag halen maar ook per sé een paar boeken in de bronnenlijst moet opnemen. Dat is bij mij op school in ieder geval de werkwijze van een aantal vaksecties.

 

Ik vermoed dat dit inderdaad te maken heeft met de angst van docenten dat de leerling teveel gaat 'knippen en plakken'  met de informatie gevonden op internet. Bij mij op school wordt gebruik gemaakt van het programma Ephorus om plagiaat tegen te gaan.

 

Zelf vind ik die angst ongegrond: als je in het 'echte leven' een vraag hebt, waarop je een antwoord wilt, dan maakt het ook niet uit waar die informatie vandaan komt (uit het hoofd, uit een boek, een tijdschrift of van een forum, wikipedia of een ander plek op internet). Zolang de informatie maar correct is.

 

Ik denk dat jouw vraag/kwestie speelt bij zowel functionarissen van openbare bibliotheken als bij schoolmediathecarissen. Laatstgenoemde groep hebben een 'eigen' Ning: Schoolmediatheek 2.0, maar er zijn er ook veel die van deze Ning lid zijn.

 

Overigens merk ik dat heel veel leerlingen (en docenten) nog steeds niet ("goed") de weg weten op internet. Begeleiding bij het zoeken is geen overbodige luxe. Ik denk dat 'informatiewerkers" juist erg belangrijk zijn in deze tijd.

 

 

 

 

 

 

 

Reactie van Jeroen van Beijnen op 12 September 2011 op 8.42

tja ik vrees dat wij als bibliotheken steeds minder kunnen vertrouwen op onze eigen collectie. Wij zijn als instelling alleen nu eenmaal te klein om alle content van de wereld in ons bezit te kunnen hebben. Ieder jaar worden er terabytes aan nieuwe informatie gepubliceerd die voor onze klanten wel interessant kunnen zijn, maar welke wij niet

Dit betekend natuurlijk niet dat wij hier geen rol meer in spelen. In tegendeel. Juist nu zouden wij als bibliothecarissen er voor klanten moeten zijn. Om hen wegwijs te maken in het diverse informatielandschap, hen te leren informatie te zoeken, vinden, beoordelen en weer ontsluiten.

Dit houdt meer in als alleen in een catalogus kijken wat wij hebben, maar een klant actief ondersteunen bij het opstellen van een zoekvraag, hem verwijzen naar verschillende bronnen en zoekmachines, en ervoor zorgen dat hij weet te vinden wat hij zoekt of via andere bronnen waar hij niet naar op zoek was, toch het antwoord vind op de vraag welke hij had.
Hierbij zijn Google, wikipedia, twitter, facebook, blogs, RSS-readers e.d. allemaal middelen die hierbij ingezet kunnen worden. Niet als concurrent van onze eigen collectie, maar als uitbreiding en aanvulling hiervan.

 

Google Books streeft de bibliotheken dus helemaal niet echt voorbij, maar is voor bibliotheken die inzien dat de wereld verandert en dat zij niet meer dé collectie met dé waarheid bezitten juist een heel mooie aanvulling.

Reactie van Annette Stevens op 12 September 2011 op 8.34

Dank voor de tip! Big shame on me ;-). En ik had het kunnen weten. Google geeft je zelfs het alternatief. Helaas hebben ze daar dan ook weer een pluspunt. In Picarta en Krantenbank is een aantal malen blijkbaar ook het verkeerde trefwoord ingevoerd maar daar wordt niet op gewezen. Aquabrowser geeft helaas geen alternatief, zoals Google.

En bol.com zoekt zelfs op de letter G ook al tik je de Q...

 

Reactie van Mariëtte van Selm op 11 September 2011 op 22.32
Probeer het nog eens, maar dan met de juiste spelling: Guantanamo i.p.v. Quantanamo ;-)
Reactie van Tonnie Kikkert op 11 September 2011 op 20.12

Dag collega's

Vaak ga ik ook eerst googelen en zoeken naar ' waar heeft de klant het over? ' Als ik dan het bewuste onderwerp of boek gevonden heb, dan pas kijk ik in de catalogus of het boek daar ook in staat.

Dan weet je hoe je de naam van de schrijver schrijft, of wat de juiste titel van het boek is. Dat zoekt wat makkelijker. Of je kunt er een gerichte aanvraag van maken. Vind ik wel handig.

Reactie van Annette Stevens op 11 September 2011 op 19.53

Hoi Edwin,

Dank oor je reactie.

Zoals je het schetst doe ik ook al jaren: naast boeken en in digitale bronnen zoeken op het internet. IDocenten geven echter ook de opdracht aan hun leerlingen/studenten om boeken te zoeken. Waarschijnlijk vanuit de vrees dat er teveel geknipt en geplakt wordt.

 

Bibliotheek 2.0: nog steeds een mooi medium om vakkennis op te doen of te ventileren :-)

 

Reactie van Edwin Mijnsbergen op 11 September 2011 op 15.03

Hoi Annette,

 

Het hangt een beetje van de vragen af, of je nog goed uit de voeten kunt met bibliotheekbronnen maar dit voorbeeld laat wel goed zien dat het meer dan zinvol is om ook het web te gebruiken in het inlichtingenwerk. Toen ik nog aan de balie zat deed ik dat vaak nog eerder dan zoeken in de databanken en catalogi, om de eenvoudige reden dat het vaak veel efficiënter en sneller zoeken én vinden was. Je merkte toen al dat klanten het meestal niet belangrijk vonden waar de informatie vandaan kwam...als het antwoord op de informatievraag maar kregen. Ik gaf ze dus vaak gratis printjes mee, of URL's. Dat voelde soms een beetje dubbel, maar allez, zo is het nu eenmaal.

Of je het nu echt voorbijstreven moeten noemen weet ik niet maar op het web is natuurlijk wel veel meer te vinden dan in bibliotheken, en dat neemt alleen maar toe. Google Books wordt natuurlijk wel vooral met bibliotheekboeken gevuld. In die zin kun je het ook zien als een partner/een vriend. Dan is er wel veel kritiek op het feit dat Google een bedrijf is met winstoogmerk, maar gisteren stond in NRC een groot artikel over de digitalisering van Nederlands Erfgoed. Het blijkt een rommeltje van de eerste orde. Google scant misschien niet netjes maar de doorzoekbaarheid van bronnen van bibliotheken en archieven laat ook nog veel te wensen over.

 

En de activiteiten hier en elders? Men zit overal. De aandachtsspanne is kort. Onder de aandacht brengen is bittere noodzaak. Een kopje, een tweet, een attendering op Facebook: maar dan nog verdampt een onderwerp weer binnen een paar dagen of zelfs binnen een paar uur. In statistieken zie je dat terug. Je zou er volle fte's op kunnen zetten, op dat aspect :-)

Forum en Blogs

Zoeken

Loading

Sponsors:

GO opleidingen

Nedap Librix

© 2014   Gemaakt door Edwin Mijnsbergen.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden